به خواست خداوند توفیقی حاصل شد که سفری به یکی از عجایب کویری داشته باشم. این معجزه کویر غاری است که تا زمانی که پا درون آن نگذاشته اید نخواهید توانست به عظمت آن پی برید. غار بیمرغ جزء غارهای آهکی بوده و در فاصله 20 کیلومتری مرکز شهرستان گناباد واقع شده است. در این مطلب سفرنامه ای با شروع از مرکز شهرستان گناباد تا ورود و گشت و گذار در غار بیمرغ شرح داده می شود. نیازمندی های سفر و نیازمندی های مسیر نیز به مطلب اضافه شده است.

برای مطالعه سفرنامه گناباد به غار بیمرغ ادامه مطلب را کلیک نمایید.

ادامه مطلب

کویر انتهای زمین است. پایان سرزمین حیات است. در کویر گویی به مرز عالم دیگر نزدیکیم و ازآن است که ماوراء الطبیعه را - که همواره فلسفه از آن سخن می گوید و مذهب بدان می خواند – در کویر به چشم میتوان دید، میتوان احساس کرد. و ازآن است که پیامبران همه از کویر برخواسته اند و بسوی شهرها و آبادی ها آمده اند. در کویر خدا حضور دارد. این شهادت را یک نویسنده رمانی^۱ داده است که برای شناختن محمد و دیدن صحرایی که آواز پر جبرئیل در زیر غرفه بلند آسمانش به گوش میرسد، و حتی درختش، غارش، کوهش، هر صخره سنگش و سنگریزه اش آیات وحی را برلب دارد و زبان گویای خدا میشود به عربستان آمده است و عطر الهام را در فضای اسرارآمیز آن استشمام کرده است.

کویر، سرزمین آزادی، نجات، جایگاه بودن و زیستن؛ آغاز خوشبختی، نزهتگه ارواح پاک، فرشتگاه معصوم، میعادگاه انسانهای خوب، از آن پس که ازاین زندان خاکی و زندگی رنج و بند و شکنجه گاه و درد، با دستهای مرگ نجات یابند.

گزیده ای از کتاب کویر - دکتر علی شریعتی

---

^۱ گنور گیو - نویسنده « زندگی محمد » به فرانسه

 
ادامه مطلب

آغاز میکنم بنام خدای بزرگ خدایی که یکی از بزرگترین نعمتهای خود یعنی کویر را به انسان عطا نمود.

میخواهم دراین وبلاگ از کویر بنویسم. از مردان کویری که قلبشان به وسعت آسمان کویر و درخشان همچون شبهای پرستاره کویر است. از زنان کویر که خونشان عصاره گون و خار و استقامت و سرسختیشان همچون ریشه های خارشتر است.

از آسمان کویری خواهم نوشت که همچون دامن فرشته ها درخشان و زیباست و راه شیری در وسط آن همچون حلقه ای سیمین میدرخشد. از بناهای کویری می نویسم که مهندسان بزرگ کویر چنان ساخته اند که از باد و طوفان در امان بوده و در گرمای تابستان سرمای فرح بخش را به مردم اعطا میکند. مینویسم که مردم بزرگ دل و سخت کوش چگونه تلاش کردند تا قطره قطره آب فراهم آورده و در دل کویر امپراتوری هایی سرسبز بنا نهند. از سکوت شبهای کویری خواهم نوشت که آرامشش به راستی آرامشی بهشتی است. گویی کویر قطعه جدا مانده ای از بهشت است که خداوند به زمینیان عطا کرده است.

به لطف خدا خواهم نوشت. اما دراین راه از همه بازدیدکنندگانی که مطالب این بلاگ را مشاهده میکنند تقاضا دارم تا بنده را دراین امر یاری نمایند. مطالب ارسالی شما مایه استواری بلاگ و دلگرمی نویسنده است. لذا کمک خود را دراین زمینه از بنده دریغ مفرمایید.